Powstawanie substancji zapachowych, smakowych i barwnych
Wartość żywieniowa i konsumpcyjna pieczywa wiąże się z powstaniem podczas jego wypieku substancji smakowych i zapachowych.
Substancje zapachowe i smakowe pieczywa stanowią kompleks złożony z ok. 70 związków. Większość z nich należy do aldehydów i ketonów. Znaczną część stanowią estry, alkohole i kwasy organiczne, które powstają w procesach fermentacji. Aldehydy i ketony, jak furfurol, oksymetylofurfurol, dwuacetyl, określają aromat pieczywa. Powstają w wyniku reakcji utleniająco-redukujących między produktami proteolizy białka i cukrami redukującymi dając przy tym barwne substancje, zwane melaninami. Reakcje te, zwane są reakcjami Maillarda (francuski badacz, który je odkrył), możliwe dzięki rozpadowi białek i cukrów, powodują obniżenie wartości odżywczej pieczywa. Reakcja melanin i substancji zapachowych częściowo zachodzi w miękiszu pieczywa, ale głównie w jego skórce, gdyż tam jest wyższa temperatura. Substancje zapachowe dyfundują częściowo wewnątrz bochenka ze skórki do miękiszu, a częściowo ulatniają się do otoczenia. Pieczywo o zbitej i gładkiej skórce dłużej zachowuje smak i aromat, gdyż skórka stanowi swego rodzaju opakowanie. Zatem barwa i grubość skórki oraz powstawanie substancji zapachowych w pieczywie — to współzależne zjawiska. Pieczywo z bladą skórką zawiera mniej substancji zapachowych.
Intensywność barwy skórki zależy od zawartości w cieście aminokwasów i cukrów redukujących, a także od temperatury komory wypiekowej, gęstości zasadzenia kęsów na trzonie i czasu wypieku. Duży wpływ ma też zwilżanie powierzchni kęsów podczas rozrostu oraz doprowadzenie pary do komory wypiekowej zaraz po obsadzeniu trzona kęsami. Ciasto wytworzone z mąki zawierającej niedostateczne ilości białka i cukrów redukujących nie osiąga podczas wypieku brązowego zabarwienia wierzchniej skórki. W celu uzyskania normalnej barwy skórki pieczywa pszennego w cieście, przed wypiekiem, powinno się znajdować 2-3% cukrów. W żytnim pieczywie substancji zapachowych powstaje więcej niż w pszennym, gdyż w cieście żytnim więcej jest kwasów, alkoholi, cukrów i rozpuszczalnych w wodzie produktów rozpadu białka. Ilość substancji aromatycznych powstałych w pieczywie podczas wypieku jest propocjonalna do czasu wypieku. Dłuższy wypiek pieczywa żytniego, sprzyjający zwiększeniu ilości substancji zapachowych, poprawia jego jakość. Przedłużanie czasu wypieku pieczywa pszennego jest niewskazane gdyż miękisz staje się grubościenny i nadmiernie suchy.
Tagi: dwuacetyl, melanina, reakcje Maillarda, substancje zapachowe, wartość żywieniowa